Η αξία μιας πόλης που συναντιέται..
Κάθε καλοκαίρι, μαζί με τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, ακούγονται και οι γνώριμες ενστάσεις. «Πολλές εκδηλώσεις», «φασαρία», «τι τα θέλουμε όλα αυτά;». Είναι απόψεις που αξίζουν σεβασμό, όπως σεβαστή είναι και η επιθυμία κάποιων για περισσότερη ησυχία. Ωστόσο, αξίζει να αναρωτηθούμε τι πραγματικά προσφέρει μια ζωντανή πολιτιστική ζωή σε έναν τόπο.
Ο πολιτισμός δεν είναι μόνο μια συναυλία ή μια θεατρική παράσταση. Είναι η αφορμή για να βγουν οι άνθρωποι από το σπίτι τους, να συναντηθούν, να συνομιλήσουν, να γελάσουν, να μοιραστούν εμπειρίες. Είναι το παιδί που θα ανέβει για πρώτη φορά σε μια σκηνή, ο ηλικιωμένος που θα ξαναβρεί γνώριμα πρόσωπα στην πλατεία, ο νέος που θα γνωρίσει έναν σύλλογο και ίσως αποφασίσει να γίνει μέλος του. Είναι η δημιουργία σχέσεων που δεν θα υπήρχαν διαφορετικά.
Σε μια εποχή όπου η απομόνωση αυξάνεται, όπου η καθημερινότητα περιορίζεται συχνά ανάμεσα στην εργασία και τις οθόνες, οι δημόσιες πολιτιστικές δράσεις αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία. Δεν προσφέρουν μόνο ψυχαγωγία. Ενισχύουν την κοινωνική συνοχή, καλλιεργούν την εμπιστοσύνη μεταξύ των ανθρώπων και δημιουργούν την αίσθηση ότι ανήκουμε σε μια κοινότητα και όχι απλώς σε μια γειτονιά.
Ασφαλώς, κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να συμμετέχει. Η επιλογή είναι προσωπική. Όμως είναι διαφορετικό να επιλέγει κανείς να απέχει και διαφορετικό να θεωρεί ότι μια ολόκληρη πόλη πρέπει να στερηθεί τις ευκαιρίες συνάντησης και δημιουργίας επειδή ο ίδιος δεν τις επιθυμεί.
Μια πόλη που επενδύει στον πολιτισμό δεν επενδύει μόνο στις εκδηλώσεις. Επενδύει στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Στη συνεργασία των συλλόγων, στη συμμετοχή των εθελοντών, στη δημιουργική έκφραση των παιδιών, στην ενεργό παρουσία των πολιτών στον δημόσιο χώρο. Αυτά είναι τα στοιχεία που διαμορφώνουν μια κοινωνία πιο ανοιχτή, πιο δεμένη και τελικά πιο ανθεκτική.
Ίσως, λοιπόν, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν χρειαζόμαστε περισσότερες ή λιγότερες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Το ερώτημα είναι τι είδους πόλη θέλουμε να είμαστε. Μια πόλη όπου οι άνθρωποι ζουν ο ένας δίπλα στον άλλο χωρίς να γνωρίζονται ή μια πόλη που δημιουργεί αφορμές για να συναντηθούν, να συνεργαστούν και να αισθανθούν ότι αποτελούν μέρος ενός κοινού τόπου;
Γιατί ο πολιτισμός δεν μετριέται μόνο από όσα συμβαίνουν πάνω σε μια σκηνή. Μετριέται κυρίως από όσα συμβαίνουν ανάμεσα στους ανθρώπους όταν αυτή η σκηνή γίνεται σημείο συνάντησης.
Κωνσταντίνος Ηλιαδάκης