ΓΟΝΕΙΣ & ΠΑΙΔΙΑ, η νέα στήλη μας για την οικογένεια.
Γιατί αυτή η στήλη και γιατί τώρα.
Ζούμε σε μια εποχή όπου οι γονείς έχουν περισσότερη πληροφορία από ποτέ. Άρθρα. Βίντεο. Συμβουλές. Μέθοδοι. Απόψεις.
Και όμως, πολλοί γονείς αισθάνονται πιο μπερδεμένοι από ποτέ.
“Κάνω το σωστό;”
“Μήπως το πιέζω;”
“Μήπως το αφήνω;”
“Γιατί δεν λειτουργεί τίποτα σταθερά;”
Δεν είναι ότι δεν προσπαθούν. Είναι ότι προσπαθούν μέσα σε έναν συνεχή θόρυβο. Κάπου ανάμεσα σε όλες αυτές τις οδηγίες, κάτι πολύ βασικό έχει χαθεί.
Η κατανόηση. Όχι η πληροφορία. Η κατανόηση του τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στο παιδί, αλλά και μέσα στον ίδιο τον γονιό.
Αυτή η στήλη δημιουργήθηκε ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Όχι για να προσθέσει άλλες “σωστές” απαντήσεις. Αλλά για να μας βοηθήσει να κάνουμε καλύτερες ερωτήσεις.
Στην καθημερινότητα, η γονεϊκότητα συχνά καταλήγει σε στιγμές έντασης:
Ένα παιδί που δεν ακούει.
Ένα παιδί που επιμένει.
Ένα παιδί που φωνάζει, κλαίει ή αποσύρεται.
Και ένας ενήλικας που προσπαθεί να ανταποκριθεί κουρασμένος, πιεσμένος, με καλή πρόθεση, αλλά χωρίς τα κατάλληλα εργαλεία.
Σε αυτές τις στιγμές, το πιο εύκολο είναι να εστιάσουμε στη συμπεριφορά.
Να τη διορθώσουμε.
Να τη σταματήσουμε.
Να την ελέγξουμε.
Αλλά η συμπεριφορά είναι το τελευταίο κομμάτι της αλυσίδας.
Όχι το πρώτο.
Αν κάτι χαρακτηρίζει τη δουλειά μου τα τελευταία χρόνια, είναι αυτή ακριβώς η μετατόπιση:
Από το “τι κάνει το παιδί” στο “τι συμβαίνει μέσα του όταν το κάνει”.
Και από το “πώς να αντιδράσω” στο “σε τι κατάσταση βρίσκομαι όταν αντιδρώ”.
Η σύγχρονη νευροεπιστήμη μάς δίνει ένα πολύ καθαρό πλαίσιο. Ο εγκέφαλος των παιδιών δεν είναι ένας μικρού ενήλικα. Είναι όμως ενός μικρού ανθρώπου σε ανάπτυξη.
Οι περιοχές που σχετίζονται με τον έλεγχο, τη λογική και τη ρύθμιση αναπτύσσονται σταδιακά. Αυτό σημαίνει ότι πολλά από αυτά που εμείς βλέπουμε ως “συμπεριφορά” είναι στην πραγματικότητα προσπάθειες ρύθμισης ενός ανώριμου ακόμη νευρικού συστήματος.
Και εκεί αλλάζει όλη η οπτική. Δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν όρια. Σημαίνει ότι τα όρια μπαίνουν με διαφορετικό τρόπο, με σεβασμό. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο όταν καταλαβαίνουμε τι προηγείται της συμπεριφοράς.
Δεν σημαίνει ότι “αφήνουμε τα παιδιά”. Σημαίνει ότι τα καθοδηγούμε χωρίς να μπερδεύουμε την ένταση με τη δύναμη. Την υπακοή με τον σεβασμό.
Ταυτόχρονα, κάτι που συχνά υποτιμάται είναι ο ρόλος του ενήλικα. Το νευρικό σύστημα του παιδιού δεν λειτουργεί απομονωμένα. Επηρεάζεται συνεχώς από το περιβάλλον του και κυρίως από τους ενήλικες που το φροντίζουν. Αυτό δεν είναι βάρος. Είναι δύναμη.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η γονεϊκότητα δεν αφορά μόνο το παιδί.
Αφορά και τον ίδιο τον ενήλικα. Την ένταση που κουβαλά. Την καθημερινότητα που διαχειρίζεται. Τον τρόπο που έχει μάθει να αντιδρά. Και κάπου εκεί, η συζήτηση αλλάζει επίπεδο.
Σε αυτή τη στήλη, δεν θα δώσουμε “μαγικές λύσεις”.
Δεν υπάρχουν άλλωστε γιατί κάθε οικογένεια έχει την δική της δυναμική, τους δικούς της ρυθμούς και τις δικές της συνθήκες καθημερινότητας.
Θα μιλήσουμε όμως για:
– το τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν ένα παιδί “δεν ακούει”
– πώς λειτουργεί η ρύθμιση του νευρικού συστήματος
– γιατί οι αντιδράσεις κλιμακώνονται
– τι σημαίνει όριο χωρίς τιμωρία
– πώς επηρεάζει η κατάσταση του ενήλικα τη συμπεριφορά του παιδιού
Και κυρίως:
πώς μπορούμε να δούμε την καθημερινότητα με διαφορετικό μάτι.
Ο στόχος δεν είναι να γίνουμε “τέλειοι” γονείς. Ο στόχος είναι να γίνουμε πιο συνειδητοί.
Λίγο πιο παρατηρητικοί. Λίγο πιο παρόντες. Με περισσότερη κατανόηση και προς τα παιδιά, αλλά και προς τον εαυτό μας. Γιατί τελικά, η γονεϊκότητα δεν είναι μια σειρά από σωστές κινήσεις. Είναι μια σχέση. Και όπως κάθε σχέση, δεν αλλάζει με οδηγίες. Αλλάζει με κατανόηση. Και ίσως αυτός είναι και ο λόγος που αυτή η συζήτηση είναι τόσο σημαντική σήμερα.
Γιατί μεγαλώνουμε παιδιά σε έναν κόσμο που αλλάζει πολύ γρήγορα. Αλλά ο τρόπος που μαθαίνουμε να βλέπουμε τη συμπεριφορά δεν έχει αλλάξει στον ίδιο βαθμό.
Και εκεί δημιουργείται το κενό. Αυτή η στήλη είναι μια προσπάθεια να το γεφυρώσουμε.
Με γνώση.
Με απλότητα.
Και με σεβασμό προς τα παιδιά, αλλά και προς τους ενήλικες που προσπαθούν καθημερινά.
Γιατί τελικά, δεν αλλάζουμε τη συμπεριφορά όταν ελέγχουμε το παιδί. Την αλλάζουμε όταν καταλαβαίνουμε τι τη δημιουργεί.
Οι ταχύτητες της εποχής που ζούμε αλλάζουν ραγδαία και μαζί τους αλλάζει και η γνώση που έχουμε αποκτήσει γύρω από τον εγκέφαλο και τα αναπτυξιακά του στάδια, γύρω από το νευρικό μας σύστημα.
Ελπίζουμε με αυτή τη στήλη να σας προσφέρουμε μερικές ανάσες σε μία καθημερινότητα που συχνά μας πνίγει.
Βιογραφικό
Η Μάγκη Πούπλη είναι Σύμβουλος Γονέων με εξειδίκευση στο νευρικό σύστημα, συγγραφέας και ιδρύτρια της Bonding Nest. Έχει εκπαιδευτεί στο Jai Institute for Parenting και είναι πιστοποιημένη στο εξωτερικό από τον MCTAA ως παιδοψυχολόγος και neuroscience coach.
Με περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας σε ηγετικές θέσεις στον χώρο της επικοινωνίας, συνδυάζει τη γνώση της νευροεπιστήμης με την καθημερινή πραγματικότητα των οικογενειών, βοηθώντας γονείς και επαγγελματίες να κατανοήσουν τη συμπεριφορά πέρα από την επιφάνεια.
Δραστηριοποιείται διεθνώς, με συνεδρίες και συνεργασίες σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Όσοι ενδιαφέρονται να εμβαθύνουν περισσότερο σε αυτή την προσέγγιση, μπορούν να βρουν επιπλέον υλικό και πληροφορίες μέσα από το έργο της Bonding Nest και τις δράσεις που αναπτύσσονται γύρω από τη σύγχρονη γονεϊκότητα και τη ρύθμιση του νευρικού συστήματος.
https://www.linkedin.com/in/maggiepouplis/
Διάβασε online το τεύχος Απριλίου του Psychiko News εδώ!!
PHOTO: PIXABAY